Jigar Da Tota
by Garry Sandhu
ਦੁਸ਼ਮਣ ਮਰਿਆਂ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਨਾ ਕਰੀਏ\nਸੱਜਣਾ ਵੀ ਮਰ ਜਾਣਾ\nਜੇ ਪਤਾ ਏ ਸਭ ਨੇ ਤੁਰ ਜਾਣਾ\nਫਿਰ ਕਾਹਤੋਂ ਰੋਣ ਮਕਾਣਾ\nਜੇ ਪਤਾ ਏ ਸਭ ਨੇ ਤੁਰ ਜਾਣਾ\nਫਿਰ ਕਾਹਤੋਂ ਰੋਣ ਕਾਹਤੋਂ ਰੋਣ ਕਾਹਤੋਂ ਰੋਣ ਕਾਹਤੋਂ ਰੋਣ\nਕਈਆਂ ਦੇ ਪੁੱਤ ਛੇਤੀ ਤੁਰ ਗਏ\nਉਹ ਚਾਅ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਖੁਰ ਗਏ\nਕਈਆਂ ਦੇ ਪੁੱਤ ਛੇਤੀ ਤੁਰ ਗਏ\nਚਾਅ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਖੁਰ ਗਏ\nਸੀ ਸਜਾਈ ਫਿਰਦੀ ਸਿਹਰਾ\nਸੁਪਨੇ ਮਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਭੁਰ ਗਏ\nਤਰਸ ਰਤਾ ਨਾ ਜੀ ਨੂੰ ਆਇਆ\nਰੱਬ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕਾਣਾ\nਕੋਈ ਜਿਗਰ ਦਾ ਟੋਟਾ ਤੁਰ ਚੱਲਿਆ\nਇਹ ਤਾਹੀਓਂ ਰੋਣ ਮਕਾਣਾ\nਕੋਈ ਜਿਗਰ ਦਾ ਟੋਟਾ ਤੁਰ ਚੱਲਿਆ\nਇਹ ਤਾਹੀਓਂ ਰੋਣ ਇਹ ਤਾਹੀਓਂ ਰੋਣ ਇਹ ਤਾਹੀਓਂ ਰੋਣ\nਘਰ ਨੂੰ ਕਦ ਆਵੇਂਗਾ ਬਾਪੂ\nਹੈ ਨੀ ਹੁਣ ਉਹ ਕਿਹੜਾ ਆਖੂ\nਘਰ ਨੂੰ ਕਦ ਆਵੇਂਗਾ ਬਾਪੂ\nਹੈ ਨੀ ਹੁਣ ਉਹ ਕਿਹੜਾ ਆਖੂ\nਕਿੱਦਾਂ ਮੋੜ ਲਿਆਈਏ ਤੈਨੂੰ\nਦੂਰ ਤੇਰਾ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਟੱਪੂ\nਪੁੱਤ ਤੇਰੇ ਨੂੰ ਕਿੰਝ ਸਮਝਾਵਾਂ\nਇਹ ਉਮਰੋਂ ਅਜੇ ਨਿਆਣਾ\nਕੋਈ ਜਿਗਰ ਦਾ ਟੋਟਾ ਤੁਰ ਚੱਲਿਆ\nਇਹ ਤਾਹੀਓਂ ਰੋਣ ਮਕਾਣਾ\nਕੋਈ ਜਿਗਰ ਦਾ ਟੋਟਾ ਤੁਰ ਚੱਲਿਆ\nਇਹ ਤਾਹੀਓਂ ਰੋਣ ਇਹ ਤਾਹੀਓਂ ਰੋਣ ਇਹ ਤਾਹੀਓਂ ਰੋਣ\nਜਿਨ੍ਹਾਂ ਮੈਨੂੰ ਹੱਥੀਂ ਪਾਲਿਆ\nਜਿਨ੍ਹਾਂ ਮੈਨੂੰ ਹੱਥੀਂ ਪਾਲਿਆ\nਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੱਥੀਂ ਜਾਲਿਆ\nਜਿਨ੍ਹਾਂ ਮੈਨੂੰ ਹੱਥੀਂ ਪਾਲਿਆ\nਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੱਥੀਂ ਜਾਲਿਆ\nਵੇਖ ਜਾਂਦੇ ਜੇ ਪੁੱਤਰ ਮੇਰਾ\nਇਹ ਸੋਚਾਂ ਨੇ ਸੰਧੂ ਖਾ ਲਿਆ\nਹੁਕਮ ਉਹਦੇ ਨੂੰ ਮੰਨਣਾ ਪੈਂਦਾ\nਮੰਨਣਾ ਪੈਂਦਾ ਭਾਣਾ\nਕੋਈ ਜਿਗਰ ਦਾ ਟੋਟਾ ਤੁਰ ਚੱਲਿਆ\nਇਹ ਤਾਹੀਓਂ ਰੋਣ ਮਕਾਣਾ\nਕੋਈ ਜਿਗਰ ਦਾ ਟੋਟਾ ਤੁਰ ਚੱਲਿਆ\nਇਹ ਤਾਹੀਓਂ ਰੋਣ ਇਹ ਤਾਹੀਓਂ ਰੋਣ ਇਹ ਤਾਹੀਓਂ ਰੋਣ ਇਹ ਤਾਹੀਓਂ ਰੋਣ
dusa਼maNa mariAM kha਼usa਼I nA karIe\nsajjaNA vI mara jANA\nje patA e sabha ne tura jANA\nphira kAhatoM roNa makANA\nje patA e sabha ne tura jANA\nphira kAhatoM roNa kAhatoM roNa kAhatoM roNa kAhatoM roNa\nkaIAM de putta ChetI tura gae\nuha chAa unhAM de sAre khura gae\nkaIAM de putta ChetI tura gae\nchAa unhAM de sAre khura gae\nsI sajAI phiradI siharA\nsupane mAM de sAre bhura gae\ntarasa ratA nA jI nUM AiA\nrabba mere laI kANA\nkoI jigara dA ToTA tura challiA\niha tAhIoM roNa makANA\nkoI jigara dA ToTA tura challiA\niha tAhIoM roNa iha tAhIoM roNa iha tAhIoM roNa\nghara nUM kada AveMgA bApU\nhai nI huNa uha kiha.DA AkhU\nghara nUM kada AveMgA bApU\nhai nI huNa uha kiha.DA AkhU\nkiddAM mo.Da liAIe tainUM\ndUra terA sADe toM TappU\nputta tere nUM kiMjha samajhAvAM\niha umaroM aje niANA\nkoI jigara dA ToTA tura challiA\niha tAhIoM roNa makANA\nkoI jigara dA ToTA tura challiA\niha tAhIoM roNa iha tAhIoM roNa iha tAhIoM roNa\njinhAM mainUM hatthIM pAliA\njinhAM mainUM hatthIM pAliA\nmaiM unhAM nUM hatthIM jAliA\njinhAM mainUM hatthIM pAliA\nmaiM unhAM nUM hatthIM jAliA\nvekha jAMde je puttara merA\niha sochAM ne saMdhU khA liA\nhukama uhade nUM maMnaNA paiMdA\nmaMnaNA paiMdA bhANA\nkoI jigara dA ToTA tura challiA\niha tAhIoM roNa makANA\nkoI jigara dA ToTA tura challiA\niha tAhIoM roNa iha tAhIoM roNa iha tAhIoM roNa iha tAhIoM roNa
Do not rejoice at the death of an enemy
For our [Sajjan: soulmate/beloved] must also pass away one day
If it is known that everyone must eventually depart
Then why these endless cries and [Makana: formal mourning gatherings]?
If it is known that everyone must eventually depart
Then why this weeping, why this weeping, why this weeping, why this weeping?
The sons of many have departed far too soon
All their aspirations and joys have simply dissolved away
The sons of many have departed far too soon
Their aspirations and joys have simply dissolved away
She was busy preparing the [Sehra: traditional fringed garland worn by a groom]
But all that mother’s dreams have crumbled into dust
Not a shred of mercy entered His soul
My God has turned a blind eye to my plight
A piece of my very heart has departed
That is why there is such weeping at this [Makana: formal mourning gathering]
A piece of my very heart has departed
That is why this weeping, why this weeping, why this weeping
"When will you come home, Father?"
There is no one left now who will ask that question
"When will you come home, Father?"
There is no one left now who will ask that question
How can we possibly bring you back?
Your destination is now far beyond our reach
How do I explain this to your son?
He is still just a [Niana: innocent/underage child]
A piece of my very heart has departed
That is why there is such weeping at this [Makana: formal mourning gathering]
A piece of my very heart has departed
That is why this weeping, why this weeping, why this weeping
The ones who raised me with their own hands
The ones who raised me with their own hands
I have had to cremate them with my own hands
The ones who raised me with their own hands
I have had to cremate them with my own hands
"If only they could have seen my own son..."
These thoughts have consumed [Sandhu: Self-reference to the artist Garry Sandhu]
One must submit to His ultimate command
One must accept the [Bhanna: divine will/destiny, often used in context of stoic acceptance of grief]
A piece of my very heart has departed
That is why there is such weeping at this [Makana: formal mourning gathering]
A piece of my very heart has departed
That is why this weeping, why this weeping, why this weeping, why this weeping